Υπάρχουν πιο ανησυχητικά σημάδια από την ίδια τη συντριβή για την ΑΕΚ

Το να δεχτείς πέντε τέρματα από την Μάντσεστερ Σίτι, είτε εκτός είτε εντός έδρας, δεν μπορείς να το χαρακτηρίσεις φυσιολογικό, εξαιτίας της βαρύτητας που έχει μια τέτοια ήττα, καθώς οι Έλληνες οπαδοί, ανεξαρτήτως ομάδας, δεν μπορούν να τη χωνέψουν. Προφανώς, γιατί, μέσα στον παραλογισμό τους και όχι αν το σκεφτούν λογικά, οι ομάδες τους είναι κάτι ανάμεσα σε… Μπαρτσελόνα και ΠΣΖ. Η πραγματικότητα υποδεικνύει, με βάση την τεράστια διαφορά ποιότητας που υπάρχει, ότι είναι πολύ πιθανό να συμβεί κάτι τέτοιο, αν όχι το πιθανότερο. Η συντριβή δεν παύει να είναι συντριβή και αυτό δεν χρυσώνει το χάπι με κανέναν τρόπο. Αλλά αυτή είναι, ρεαλιστικά, και η απόσταση από αυτές τις ομάδες. Δεν το γράφω επειδή είναι η ΑΕΚ. Άλλωστε, και πέρσι, ο Ολυμπιακός, μετά τη βαριά ήττα από την Μπαρτσελόνα, κατάφερε να σηκώσει κεφάλι και να πάει τελικά στην ενδιάμεση φάση. Όμως, δεν είναι αυτό το αντικείμενο απόψε.

Η επιλογή της 11άδας από τον Μάρκο Νίκολιτς είχε δεδομένα τεράστιο ρίσκο και ήταν πάρα πολύ πιθανό η βραδιά να στραβώσει από νωρίς. Φυσικά, η ΑΕΚ δεν πήρε τον Ζοάο Μάριο για να αγωνίζεται βασικός σε τέτοιες βραδιές. Είναι γνωστό πως, με τους δύο φορ μπροστά, αυτοί που μένουν να μαρκάρουν είναι λιγότεροι. Είναι πολύ λογικό οι ακραίοι μπακ να εκτεθούν, μη έχοντας την κατάλληλη κάλυψη από τους μπροστινούς. Είναι φυσικό επακόλουθο ένας ποδοσφαιριστής που, μόνο με την Ένωση, τους τελευταίους σχεδόν 15 μήνες, έχει δώσει 60 ματς, σχεδόν σε όλα βασικός και αναντικατάστατος, κάποια στιγμή να μην αντέξει. Και αναφέρομαι στον Μαρίν. Όλα αυτά είναι απόλυτα λογικά. Το μη λογικό δεν είναι ότι χρησιμοποιήθηκε απόψε ο Αριάγκα, αλλά το γεγονός ότι τον έριξες να παίξει σε ένα τέτοιο παιχνίδι, δίχως να έχει προηγουμένως πάρει ικανοποιητικό χρόνο συμμετοχής, ώστε να μπορείς να κρίνεις αν θα σταθεί σε ένα τέτοιο ματς.

Εξαιτίας όλων αυτών των λεπτομερειών που περιγράφω παραπάνω, θεωρώ πως η επιλογή της ενδεκάδας δεν έγινε με γνώμονα το ρίσκο, προκειμένου να πάρουμε κάτι ουσιαστικό, αλλά με στόχο τη διαχείριση δυνάμεων και τον καταμερισμό του χρόνου συμμετοχής, ενόψει της συνέχειας. Όσο κυνικό και μη ανεκτό ίσως από μεγάλη μερίδα του κόσμου και αν φανεί αυτό, στη δική μου συνείδηση αυτή μοιάζει να είναι η λογική εξήγηση. Γιατί, αλλιώς, δεν μπορεί να θεωρηθεί λογική επιλογή μια ενδεκάδα με τεράστια ρίσκα, μόλις δύο χαφ και επιθετικούς που δεν θα μπορούσαν ποτέ, στο πλαίσιο ενός παιχνιδιού στο οποίο θέλεις θεωρητικά να χτυπήσεις μια άμυνα που παίζει ψηλά, να την πετύχουν μπόσικη στον χώρο. Ακόμα όμως και αν είχε προηγηθεί νωρίς η ΑΕΚ, θεωρώ πως δύσκολα η κατάληξη και το εύρος της ήττας θα ήταν πολύ διαφορετικά. Γιατί δεν υπάρχει ούτε το μάτι που γυαλίζει, ούτε η φρεσκάδα, ούτε οι αντοχές αυτή τη στιγμή. Για αυτόν τον λόγο, είπα και πριν από το ματς, στο σύντομο σχόλιό μου, πως το ματς σχεδιάζεται για δύο ημίχρονα. Είχε μια λογική, αν υπήρχε καν στρατηγική σε αυτό το ματς, να παρατάξουμε μια ομάδα που ίσως σημείωνε κάποιο γκολ στο πρώτο μέρος, ώστε να πάρουμε κάτι στο δεύτερο, αν παραμέναμε μέσα στο παιχνίδι με πιο φρέσκους παίκτες. Ακόμα και με τη μείωση του σκορ, αυτό δεν ήταν εφικτό, γιατί, μόλις η Σίτι πάτησε το γκάζι, το σκορ βάρυνε πολύ.

Θεωρώ πως είναι τζάμπα κατανάλωση νεύρων να εκνευριστεί κάποιος φίλαθλος ή οπαδός της Ένωσης απόψε. Απλώς, αυτό είναι το αποτέλεσμα ενός ρόστερ που είναι πολύ περιορισμένο αριθμητικά, έχει πολλές ποιοτικές ατέλειες και δεν βρίσκεται στο επίπεδο που απαιτείται για να ανταποκριθεί στο Champions League. Αυτό συνέβη λόγω των καλοκαιρινών αστοχιών, τόσο στις μεταγραφές που έγιναν όσο και σε εκείνες που δεν πραγματοποιήθηκαν. Για παράδειγμα, η περίπτωση του Ρότα μού θυμίζει εκείνη του Χατζισαφί, καθώς ίσως κάποιοι είχαν την εντύπωση ότι, μετά τη μαγική χρονιά που έκανε στο νταμπλ του 2023, ο Ιρανός θα μπορούσε να ανταποκριθεί και την επόμενη σεζόν. Στην περίπτωση του Ρότα, μιλάμε για έναν παίκτη που αγωνίζεται ασταμάτητα και από τον οποίο περιμένουν να κάνει άλλη μία χρονιά στο ίδιο επίπεδο. Το ίδιο είναι πολύ πιθανό να συμβεί και με άλλους παίκτες που μοιάζουν να μην έχουν αντικαταστάτη, όπως ο Ρουμάνος ή οι κεντρικοί αμυντικοί.

Καταλήγουμε, λοιπόν, στο πλέον ανησυχητικό στοιχείο για την ΑΕΚ, πέρα από την ίδια την ήττα. Η Ένωση έχει να δώσει ακόμα τρία ματς για το Champions League μέχρι το τέλος του ημερολογιακού έτους (θα έχει και δύο μετά τον Γενάρη) και έχει μπροστά της ένα πολύ απαιτητικό πρόγραμμα σε πρωτάθλημα και Κύπελλο. Ένα πρόγραμμα που, με την κατάσταση στην οποία μοιάζει να βρίσκεται το ρόστερ αυτή τη στιγμή, φαντάζει… βουνό, με πολλούς από τους παίκτες που αποτελούν τα ατού της να δείχνουν ήδη από την εκκίνηση της χρονιάς πολύ επιβαρυμένοι. Άρα, αυτό που θα πρέπει να απασχολεί τους φίλους της Ένωσης δεν είναι το αποτέλεσμα του αγώνα με τη Σίτι, αλλά το πώς θα φτάσει η ΑΕΚ στη χειμερινή διακοπή και αν οι στόχοι της θα έχουν δυσκολέψει σε μεγάλο βαθμό.

Επίσης, ο Μάρκο Νίκολιτς, όπως πιστώθηκε την περσινή θριαμβευτική σεζόν μαζί με τον Ριμπάλτα, οφείλει φέτος να δει την αλήθεια κατάματα και να συνειδητοποιήσει πως, ακόμα και αν οι επιλογές που έκαναν μαζί με τον Καταλανό δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα, δεν μπορεί να μην εμπιστεύεται καθόλου εκείνους που ήρθαν. Γιατί, σε διαφορετική περίπτωση, αν το βάρος εξακολουθήσει να πέφτει στους περσινούς πρωταγωνιστές, η καθίζηση θα είναι ολοκληρωτική πολύ σύντομα, σε όλα τα μέτωπα. Ακόμα και αν αυτός ήταν ένας από τους λόγους που τον ώθησαν σε κάποιες παράξενες επιλογές στο Έτιχαντ, είναι πιθανό να είναι πλέον ήδη αργά.

Υ.Γ.: Το υστερόγραφο γράφεται λίγο μετά τη λήξη του αγώνα της U19 και το 1-1 με την αντίστοιχη ομάδα της Μάντσεστερ Σίτι. Ανεξάρτητα από το πώς θα εξελιχθεί η σεζόν για τους μεγάλους, η φετινή χρονιά αποτελεί σημείο αναφοράς, καθώς η Ένωση μπορεί να ελπίζει για το μέλλον της, βασιζόμενη στα δικά της σπλάχνα. Τα αποτελέσματα της ομάδας σε αυτό το τμήμα, το οποίο η προηγούμενη διοίκηση είχε εντελώς παραμελημένο, για να μην γράψω παρατημένο, είναι φέτος εξαιρετικά. Τα συγχαρητήρια πηγαίνουν σε όλους τους ανθρώπους που έχουν τη φροντίδα αυτού του κομματιού, με πρώτον και καλύτερο τον ΓΧ Γεωργιάδη.

Τολμώ να διαπιστώσω ότι ειδικά κάποια παιδιά θα άξιζαν μια πιο άμεση ευκαιρία στην πρώτη ομάδα, ακόμα και φέτος, αν παραστεί ανάγκη. Η μεγαλύτερη παρακαταθήκη που θα μπορούσε να αφήσει οποιοσδήποτε προπονητής της πρώτης ομάδας και, στην προκειμένη περίπτωση, ο Μάρκο Νίκολιτς, θα ήταν να προωθήσει έστω ένα παιδί από αυτή την ομάδα και να του δώσει την ευκαιρία να αγωνιστεί. Και αναφέρομαι σε παίκτες πέραν του Αργυρίου. Αξίζει, απλώς, να σημειώσουμε πως απέναντι σε αυτά τα θηρία αγωνίστηκε σε όλο το δεύτερο ημίχρονο ο 16χρονος Στέφανος Τσαντήλας, που είναι γεννημένος τον Σεπτέμβριο του 2010!

Η προσπάθεια του Μάριου Ηλιόπουλου να αναστήσει την ΑΕΚ στον τομέα των Ακαδημιών είναι καταλυτικής σημασίας και, αν έχει την προσδοκώμενη συνέχεια, θα αποκτήσει πολύ μεγάλη αξία, εφάμιλλη με εκείνη της κατάκτησης τίτλων. Θα ήταν, δε, παράλειψη να μην αναφέρω πως ένα μεγάλο μπράβο αξίζει στον Μηνά Λυσσάνδρου για τη συμβολή του στην επίλυση σοβαρών ζητημάτων αναφορικά με τη συμμετοχή της ΑΕΚ στο φετινό Youth League.