Η ώρα για το Final 4 του Basketball Champions League έφτασε. Η ΑΕΚ θα είναι και πάλι παρούσα, πράγμα που συνιστά ήδη μεγάλη υπέρβαση, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς πως για να φτάσει στην Μπανταλόνα έκανε… έξωση στους οικοδεσπότες. Όταν όμως φτάνεις 80 λεπτά από τον τίτλο, τότε δεν μπορείς να έχεις κανένα αίσθημα ολοκλήρωσης. Η ομάδα του Ντράγκαν Σάκοτα θέλει να φτάσει ως το τέλος της διαδρομής. Και παρότι είναι ξανά αουτσάιντερ, όπως και πέρσι, μπορεί… Όχι αυτή τη φορά κυρίως λόγω της δύναμης της έδρας, που ήταν πέρσι το μεγάλο της όπλο, αλλά λόγω της δυναμικής που έχει η φετινή ομάδα.
Η φετινή ΑΕΚ είναι πολύ ανώτερη της περσινής
Το λέγαμε και το γράφαμε εδώ και… μήνες. Η ΑΕΚ ακόμη και αν δεν κατάφερνε να αποκλείσει το μεγάλο φαβορί, την Μπανταλόνα, στα playoffs είναι στη φετινή της εκδοχή πολύ καλύτερη της αντίστοιχης περσινής ομάδας. Και αυτό θα ισχύει ακόμη και αν στο Final 4 τερματίσει… τέταρτη ή και αν δεν πάρει ξανά την τρίτη θέση στην Stoiximan GBL. Πρέπει, κάποια στιγμή, να πάψουμε να κρίνουμε εκ του αποτελέσματος και να εμπιστευόμαστε την εικόνα και τα μάτια μας.
Η φετινή ΑΕΚ δεν έφτασε αγκομαχώντας στο Final 4. Στις δύο φάσεις των ομίλων γνώρισε μόνο μία ήττα, σε αδιάφορο παιχνίδι από τη Ζόλνοκι. Παρά την αστοχία της επιλογής του Αρμς (μοναδικής μεταγραφής καλοκαιριού που δεν πέτυχε τις τελευταίες δύο σεζόν) και του σοκ της αναπόφευκτης αποχώρησης του Σίλβα, παρουσίασε σταθερότητα και συνέπεια που δεν είχε ούτε το 2018, όταν πήρε την κούπα, ούτε το 2020, όταν έφτασε στον τελικό εν μέσω πανδημίας, ούτε πέρσι που ήταν τρίτη. Με ρεκόρ 11-1 στους ομίλους και τον δυσκολότερο αντίπαλο που είχε ποτέ στα προημιτελικά, η «Ένωση» έδειξε σε όλη τη σεζόν ότι αξίζει να είναι διεκδικήτρια.
Ξέχωρα από αποτελέσματα, η φετινή βερσιόν της ΑΕΚ είναι και αγωνιστικά ανώτερη. Ο Μπάρτλεϊ δικαίωσε απόλυτα τον Ντράγκαν Σάκοτα και έκανε τον Χέιλ να ξεχαστεί γρήγορα, ο Γκρέι εξελίχθηκε ακόμη περισσότερο και είναι ο φετινός MVP της διοργάνωσης, ο Νάναλι ήρθε στο κατάλληλο τάιμινγκ φέρνοντας κλάση, προσωπικότητα και παραστάσεις, ο Μπράουν με την elite αθλητικότητά του και τα ταχύρρυθμα μαθήματα συντεταγμένου μπάσκετ είναι λίρα εκατό, ο Λεκάβιτσιους έστω και με αστάθεια στην απόδοσή του έχει «μιλήσει» σε κρίσιμα παιχνίδια με την πείρα του, ενώ ο ελληνικός κορμός είναι σαφώς ενισχυμένος φέτος με Χαραλαμπόπουλο και Κατσίβελη δίπλα στις σταθερές των Φλιώνη και Σκορδίλη. Έτσι, παρότι ο Φίζελ δεν έχει προσφέρει πολλά στο «5» και ο Κουζμίνσκας έχει δει τον ρόλο του να περιορίζεται επειδή κυρίως δεν μπορεί να υπηρετήσει το αμυντικό πλάνο, η ΑΕΚ είναι εμφανώς ανώτερη από την περσινή. Θεαματικά πιο σκληρή και αθλητική στην άμυνα, αλλά και με ισχυρότερες προσωπικότητες στην επίθεση.
Ασφαλώς όλο αυτό πιστώνεται στον Ντράγκαν Σάκοτα, που στα 74 του βρίσκει ακόμη κίνητρο… εφήβου, ανηφορίζοντας καθημερινά από τη Γλυφάδα στα Άνω Λιόσια για το μεράκι του. Αυτός δημιούργησε την ομάδα, αυτός «έψησε» τον Γκρέι που τον θεωρεί μέντορά του να παραμείνει, αυτός έχρισε τον Μπάρτλεϊ σημείο αναφοράς στα γκαρντ όταν όλοι μιλούσαν για downgrade, αυτός βοήθησε τον Χαραλαμπόπουλο να ξαναγίνει σημείο αναφοράς σε ομάδα που διεκδικεί πράγματα. Όλα αυτός, πάντα με τη συνδρομή του Μάκη Αγγελόπουλου, που εμπιστεύεται τυφλά την τεχνογνωσία του «Σάλε» και στον οποίο θα αναθέσει την επιλογή του διαδόχου του, όταν θα κρίνει ο ίδιος πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου περάσει από το προσκήνιο στο πάνθεον του συλλόγου.
Μάλαγα φαβορί, αλλά όχι φοβερή
Ας αρχίσουμε από τα αυτονόητα… Μια ομάδα που την τελευταία τριετία έχει κατακτήσει επτά τίτλους, εκ των οποίων τα δύο προηγούμενα BCL και Διηπειρωτικά, αλλά και δύο Κύπελλα Ισπανίας, ενώ για τρεις σερί σεζόν φτάνει στα ημιτελικά της Liga Endesa, δεν μπορεί παρά να είναι το φαβορί. Πόσω μάλλον όταν έχει σε αυτό το διάστημα, από το 2022, στον πάγκο τον ίδιο άνθρωπο, τον Ιμπόν Ναβάρο, αλλά και έναν κορμό αποτελούμενο από Πέρι, Ντίαθ, Καλινόσκι, Τζέντοβιτς, Μπαρέιρο και Κράβις, που είναι σταθερά στην ομάδα για τέταρτη σερί σεζόν.
Πέρσι, στο Final 4 της Sunel Arena, απολαύσαμε τη Μάλαγα στην καλύτερη εκδοχή της να φτάνει στον τίτλο αποκλείοντας δύσκολα στον ημιτελικό την ΑΕΚ. Η φετινή ομάδα των Ανδαλουσιανών, ωστόσο, δεν έχει την ίδια δυναμική. «Προαγωγή» για την EuroLeague πήραν παίκτες όπως οι Κάμερον Τέιλορ, Γιανκούμπα Σιμά (Βαλένθια), Τάισον Κάρτερ (Ερυθρός Αστέρας) και Ντίλαν Οσετκόφσκι (Παρτίζαν), με τους αντικαταστάτες τους να μην είναι του ίδιου επιπέδου.
Στο BCL μπορεί να έφτασε στο Final 4 με ρεκόρ 12-2, χάνοντας μόνο από Βίρτσμπουργκ και Μπανταλόνα εκτός έδρας, ωστόσο στη Liga Endesa έχει υποχωρήσει έβδομη με 16-13 μετρώντας έξι ήττες στα επτά τελευταία ματς, που θα γίνονταν… επτά στα τελευταία οκτώ αν δεν διακοπτόταν στο ημίχρονο το ματς με την Μπανταλόνα το Σάββατο λόγω προβλήματος στον ηλεκτρονικό πίνακα, με την Ουνικάχα στο -20 μετά από τα δύο πρώτα δεκάλεπτα.
Είναι προφανές πως δεν βρίσκεται στο απόγειο της φόρμας της και έχει παίκτες που έχουν ταλαιπωρηθεί από τραυματισμούς, όπως τους Τζέντοβιτς, Τιλί και Ντουάρτε που είναι αμφίβολοι, αλλά και τον Κράβις που έχασε το μεγαλύτερο κομμάτι της σεζόν και επέστρεψε πρόσφατα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει πως είναι ευάλωτη, αλλά ασφαλώς δεν τρομάζει όπως πέρσι.
Το αγωνιστικό προφίλ της Μάλαγα
Ο Ιμπόν Ναβάρο έχει δημιουργήσει μια ομάδα με την ίδια φιλοσοφία των τελευταίων ετών. Βασίζεται σε όλους τους παίκτες της δωδεκάδας, σχεδόν ποτέ κάποιος δεν παίζει πάνω από 25 λεπτά και σπανίως κάποιος, ακόμη και ο… τελευταίος, δεν συμπληρώνει λιγότερα από 10 στο παρκέ. Προχωρά σε διαρκείς αλλαγές θέλοντας να διατηρήσει ψηλά τα επίπεδα ενέργειας, γι’ αυτό και έχει την καλύτερη άμυνα της διοργάνωσης (101,6 πόντους παθητικό ανά 100 κατοχές, ενώ η ΑΕΚ είναι τέταρτη με 104,9 πόντους). Στην επίθεση βασίζεται στις συνεργασίες (67,8% των καλαθιών της είναι προϊόν ασίστ, έναντι 64,5% της ΑΕΚ), που της φέρνουν υψηλά ποσοστά, με το κορυφαίο της λίγκας 57,7% στα δίποντα (12η η ΑΕΚ με 54,7%), ενώ στα τρίποντα έχει 35,2%, την δέκατη επίδοση και πίσω από το 35,5% της όγδοης ΑΕΚ. Έτσι έχει τη δεύτερη καλύτερη επίθεση στο BCL με 119,5 πόντους ανά 100 κατοχές (120,2 έχει η πρώτη Τενερίφη και 116,3 η έκτη ΑΕΚ).
Στα 34 πλέον ο Κέντρικ Πέρι μπορεί να μην έκανε ποτέ καριέρα στην Ευρωλίγκα αλλά αποτελεί σημείο αναφοράς για την Μάλαγα προσφέροντας σκορ, δημιουργία και καλή άμυνα. Στο τελευταίο κομμάτι τον βοηθά πολύ και ο αρχηγός Αλμπέρτο Ντίαθ, που είναι στην ομάδα από το 2012. Ο Τζάστιν Κομπς, που αποκτήθηκε προ τριμήνου από την Μερσίν, έχει ρόλο ρεζέρβας στην περιφέρεια με ικανότητα κυρίως στο σκοράρισμα. Στο «2» ο Κρις Ντουάρτε, άλλοτε συμπαίκτης του Σάσα Βεζένκοφ στο Σακραμέντο, δεν έχει προσφέρει τα προσδοκώμενα παρά τα 177 ματς καριέρας στο ΝΒΑ, ενώ ο Τσέις Οντίζ διακρίνεται περισσότερο σε αμυντικές αποστολές, με τον Τάιλερ Καλινόσκι, που το 2016/17 είχε περάσει από τον Απόλλωνα Πάτρας, να αποτελεί τον… sniper της ομάδας. Στους «πλάγιους» ο εύθραυστος Νιχάντ Τζέντοβιτς και ο βαρύς Τζόναθαν Μπαρέιρο αποτελούν τις επιλογές της ομάδας, αλλά η μεγάλη της δύναμη είναι στο «4». Εκεί τον χρόνο μοιράζονται οι πολλοί αθλητικοί Τάισον Πέρεθ (πιο βελτιωμένος παίκτης σε σχέση με πέρσι) και Τζέιμς Γουέμπ, με βοήθειες από τον Κίλιαν Τιλί, ενώ οι πρώην… αιώνιοι Όλεκ Μπαλτσερόφσκι και Όγκουστιν Ρούμπιτ μαζί με τον Εμίρ Σουλεϊμάνοβιτς προσδίδουν όγκο στο ζωγραφιστό.
Γιατί μπορεί η ΑΕΚ
Η ΑΕΚ απέναντι στη Μάλαγα δεν έχει να αντιπαρατάξει ένα ανάλογα μεγάλο ροτέισον. Άλλωστε και το μπάτζετ των Ανδαλουσιανών είναι σχεδόν τριπλάσιο και τους προσφέρει αυτή την ευχέρεια, που εκπορεύεται και από τη στήριξη του κόσμου της. Ενδεικτικά, η Ουνικάχα έχει περίπου 9.000 διαρκείας (!), με το 99,4% των περσινών κατόχων να ανανεώνουν τις θέσεις τους παρότι υπήρξαν αυξήσεις 15-20% στις τιμές.
Η «Ένωση» που βασίζεται σε ένα ροτέισον 10 ή το πολύ 11 παικτών έχει μεν λιγότερα όπλα, αλλά δείχνει σε καλύτερο μομέντουμ. Με εξαίρεση το πρόβλημα του Τζέιμς Νάναλι, που ξεπεράστηκε, φτάνει στο Final 4 υγιής, πλήρης και ξεκούραστη, καθώς το τελευταίο της ματς ήταν στις 25 Απριλίου.
Η ομάδα του Ντράγκαν Σάκοτα υπερέχει σε μέγεθος στην περιφέρεια, σε ικανότητα στο προσωπικό σκορ και σε ευελιξία στη front line σε σχέση με τους αντιπάλους της και εκεί πρέπει να επενδύσει. Περιμένει πολλά από την προσωπικότητα του… άνιωθου Μπάρτλεϊ, την κλάση του Νάναλι και τις παραστάσεις του Λεκάβιτσιους για το σκοράρισμα, στη δύναμη και το μυαλό του Γκρέι μαζί με το μέγεθος και την αθλητικότητα του Μπράουν για τις δύο πλευρές του παρκέ και χρειάζεται το… extra mile από τους υπόλοιπους για να αντεπεξέλθει σε έναν ημιτελικό πολύ υψηλών απαιτήσεων.
Στο γήπεδο της Μπανταλόνα δεν θα έχει την ώθηση από τον κόσμο της όπως στα playoffs ή το περσινό Final 4, αλλά διαθέτει την ποιότητα, την εμπειρία, τη σκληράδα και την καθοδήγηση από τον πάγκο για να τα καταφέρει. ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube
