Μία... γεύση από το προφίλ του Ντάνι Πογιάτος μπορέσατε να πάρετε χθες από τη συνέντευξη του Χούλιο Σάντσες Μπαρέδα στο sportfm.gr.

Ωστόσο, σήμερα θα σας βάλουμε στο αμιγώς αγωνιστικό κομμάτι και θα σας παρουσιάσουμε το προφίλ της ομάδας νέων της Ρεάλ Μαδρίτης και τα «θέλω» του Ισπανού τεχνικού, ο οποίος αναμένεται να αντικαταστήσει τον Γιώργο Δώνη στον πάγκο του Παναθηναϊκού.

Θα σας αναλύσουμε παρακάτω την αμυντική και επιθετική τακτική, όπως και την αγαπημένη του διάταξη στην ομάδα νέων της Ρεάλ Μαδρίτης. Το λεγόμενο build-up δηλαδή την δημιουργία του παιχνιδιού από την άμυνα προς την επίθεση και τον ρόλο που έπαιζαν τα δύο μπακ στην κυκλοφορία της μπάλας. Τα παρακάτω στοιχεία και βίντεο προέρχονται από άμεση επικοινωνίας μας με έναν από τους πιο «πιστούς» οπαδών των ακαδημιών σε όλο τον κόσμο, τον χρήστη Red John ο οποίος αποδέχτηκε με χαρά να μας βοηθήσει με το προσωπικό του υλικό.

Η αμυντική τακτική και η πίεση ψηλά

Ο Ντάνι Πογιάτος ζητούσε από τους ποδοσφαιριστές τους να πιέζουν ψηλά σε όλο το γήπεδο, με το που τα αντίπαλα στόπερ έπαιρναν την μπάλα. Ανέβαζε συνεχώς παίκτες στο αντίπαλο μισό, τα μπακ έπαιζαν ψηλά και προσπαθούσε να αναγκάσει τους αντιπάλους να υποπέσουν σε λάθη ή βαθιές μπαλιές. Υπήρξαν φορές δε, που οι επιθετικοί της Ρεάλ πατούσαν την αντίπαλη περιοχή για να πιέσουν.

Γενικότερα, ο Πογιάτος δημιουργούσε ορισμένα τρίγωνα πίσω από τον παίκτη που έχει την μπάλα και τρεις δικοί του ποδοσφαιριστές ήταν σε κοντινή απόσταση, προσπαθώντας να επωφεληθούν.



Το build-up και ο ρόλος των μπακ-χαφ

Στην φάση που η Ρεάλ Μαδρίτης είχε την μπάλα στα πόδια της και έπρεπε να «χτίσει» το παιχνίδι, αυτό συνέβαινε από την άμυνα προς την επίθεση με το λεγόμενο build-up. Συνεχής κυκλοφορία της μπάλας με υπομονή, τα στόπερ να παίζουν στο κέντρο και να υποστηρίζονται από τα χαφ και τα μπακ. Ο Πογιάτος στο μυαλό του έχει τα δύο μπακ σαν χαφ, χρησιμοποιώντας τα πολύ ψηλά στο γήπεδο ώστε να βοηθάνε στην επιθετική λειτουργία και να δημιουργούν υπεραριθμίες στο αντίπαλο μισό. Στην ομάδα νεών της Ρεάλ χρησιμοποιούσε πολύ συχνά τους Γκουτιέρες Αλεσάρ και Σάντος Αλίμιν. Στο build-up είχε ενεργό ρόλο και ο τερματοφύλακας, παίζοντας συχνά με τα πόδια και πολλές φορές εκτός εστίας.



Το αγαπημένο 4-3-3 και ο «κρυφός» φορ

Στο παιχνίδι της Ρεάλ υπήρχε μεγάλη υπομονή, η μπάλα γυρνούσε συνεχώς και άλλαζε πλευρές και οι παίκτες της έπρεπε να βρουν την κατάλληλη στιγμή και το... ρήγμα στην αντίπαλη άμυνα για να «χτυπήσουν».

Ο Ισπανός τεχνικός «γουστάρει» πολύ ως διάταξη το 4-3-3 και το χρησιμοποιεί σχεδόν πάντα. Με έναν αμυντικό μέσο που θα βοηθάει συνεχώς στην ανάπτυξη της μπάλας, έναν εσωτερικό χαφ που θα την προωθεί και θα την μεταφέρει από τα δεξιά προς τα αριστερά και πάντα έναν επιθετικό μέσο ή δεκάρι. Ο ρόλος του τελευταίου ήταν να παίζει ως «κρυφός» φορ και να πατάει περιοχή, στο πλάι του σέντερ φορ. Τα εξτρέμ πολλές φορές έκλειναν προς τον άξονα και τα μπακ-χαφ έπαιζαν στην «πλάτη» τους, φορτώνοντας την ομάδα με περισσότερους ποδοσφαιριστές στην επιθετική της λειτουργία.

Όταν ο Πογιάτος κατά τη διάρκεια των αγώνων επέλεγε να αλλάξει την διάταξη της ομάδας του, η παραλλαγή ήταν είτε το 4-2-3-1 είτε το 4-1-2-3.

Η επιθετική τακτική

Γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας και συνεχής κίνηση στο δεύτερο μισό του γηπέδου ζητούσε ο Ντάνι Πογιάτος. Υπομονή στην κυκλοφορία, κάθετο ποδόσφαιρο όταν υπάρχουν κενά στην αντίπαλη άμυνα και υπερφόρτωση των πλευρών ήταν μερικά από τα σημαντικότερα στοιχεία στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας νέων της Ρεάλ Μαδρίτης.

Για αυτό άλλωστε τα δύο μπακ έχουν τον ρόλο των χαφ, παίζοντας ψηλά στον αγωνιστικό χώρο, κάνοντας πολλά overlap ή underlap (σσ. όταν το μπακ περνάει από την εσωτερική πλευρά του παίκτη που έχει την μπάλα και όχι από την πλάτη του). Με γεμάτη την περιοχή και με χιαστί κινήσεις μέσα στο «κουτί» των επιτιθέμενων, τα μπακ έχουν την επιλογή με παράλληλα συρτά γυρίσματα ή ψηλές σέντρες.