Αποτελεί κοινή παραδοχή ότι τα τελευταία χρόνια που ηγείτο του πάγκου της Άρσεναλ δέχθηκε σφοδρή κριτική από τον Τύπο και τους φιλάθλους της ομάδας, οι οποίοι απαιτούσαν την αποπομπή του. Ωστόσο, επειδή οι άνθρωποι ξεχνούν εύκολα, δεν πρέπει να παραγνωρίζει κανείς ότι μόνος του άλλαξε την ιστορία και τον τρόπο που έβλεπαν το άθλημα στο Νησί.

Το παλμαρέ του επιβεβαιώνει τον εν λόγω ισχυρισμό: τρία πρωταθλήματα (με χαρακτηριστικότερο απ’ όλα του 2004 των περίφημων ανίκητων, δηλαδή «Invincibles»), επτά Community Shield, επτά FA CUP, συν τη συμμετοχή του συλλόγου στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2006.

Παρόλα αυτά, τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί εντελώς διαφορετικά, εφόσον ερχόταν να δουλέψει στα μέρη μας… Ψάχνοντας το μίτο της Αριάδνης οφείλει κανείς να γυρίσει 28 χρόνια πίσω.

Πιο συγκεκριμένα, τον Οκτώβριο του 1992 οι Πειραιώτες «άλωσαν» το Πριγκιπάτο και «πέταξαν» για τους «8» στο Κύπελλο Κυπελλούχων, χάρη σε γκολ του Γιώργου Βαΐτση, με συνέπεια να στείλουν… σπίτι της τη Μονακό, με επικεφαλής τον Βενγκέρ.

Εντούτοις, οι «ερυθρόλευκοι» όσον αφορά το εγχώριο πρωτάθλημα διένυαν μια περίοδο παρατεταμένης αγωνιστικής ανομβρίας. Πώς όχι άλλωστε από τη στιγμή που το 1994 συμπληρώθηκαν επτά ολόκληρα χρόνια μακριά από την κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου;

Η δεύτερη θητεία του Νίκου Αλέφαντου το 1994 στο λιμάνι αποδείχθηκε σύντομη και ο Ολυμπιακός βρέθηκε εκ νέου το Σεπτέμβριο «ακέφαλος» (προσωρινά είχε κληθεί να καλύψει το κενό ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του κλαμπ, Νίκος Γιούτσος). Την ίδια εποχή, ο Γάλλος διορατικός τεχνικός εκδιώχθηκε από τη Μονακό, ύστερα από επτά χρόνια στο τιμόνι της.

Ο τότε κραταιός πρόεδρος των «ερυθρολεύκων», Σωκράτης Κόκκαλης, θέλησε να κάνει το κόλπο γκρόσο, φέρνοντάς τον στη χώρα μας. Οι διαπραγματεύσεις κυλούν θετικά, καθώς υπάρχει σύγκλιση απόψεων. Ως εκ τούτου, ταξιδεύει με προορισμό την Ελλάδα, με σκοπό τη διεξαγωγή των τελικών συζητήσεων και τη διευθέτηση των λεπτομερειών. Πράγματι, στις 6 Οκτωβρίου έρχεται στη χώρα μας.

«Περιμένω να μου δώσει απάντηση ο Ολυμπιακός»

Στο πλαίσιο αυτό, είχε προγραμματιστεί και ξενάγησή του στις προπονητικές εγκαταστάσεις. Το deal φαντάζει προ των πυλών. Ενδεικτικό του κλίματος, συνιστούν οι αναφορές στις σελίδες του Τύπου. Εκείνες, κάνουν λόγο για συμφωνία διάρκειας ενός έτους με χρηματικές απόλαβες ύψους 170 εκατομμυρίων δραχμών.

Ο περί ου ο λόγος, συνοδεία του Σωκράτη Κόκκαλη, παρακολουθεί στις εξέδρες το παιχνίδι του Ολυμπιακού με αντίπαλο τον Ιωνικό, προκειμένου να σχηματίσει μια πρώτη εικόνα, αναφορικά με το έμψυχο υλικό. Η σαρωτική επικράτηση του Ολυμπιακού με σκορ 6-1 μοιάζει ως το πιο θερμό καλωσόρισμα στον -εκτός συγκλονιστικού απρόοπτου- άνθρωπο , ο οποίος θα έχει ως αποστολή να οδηγήσει τους «ερυθρόλευκους» στις επιτυχίες.



Βάσει της εφημερίδας «Έθνος», στις 11 Οκτωβρίου ο Αλσατός αναζητούσε τον Σωκράτη Κόκκαλη, όμως δεν κατέστη εφικτή η επικοινωνία των δύο ανδρών.



Ο Βενγκέρ είχε επισημάνει τα ακόλουθα πάνω στο συγκεκριμένο θέμα.

-Είναι αλήθεια ότι δώσατε αρνητική απάντηση στον Ολυμπιακό;
«Όχι, περιμένω ο Ολυμπιακός να μου δώσει την απάντησή του».

-Δηλαδή, εσείς συμφωνείτε να έρθετε στον Ολυμπιακό;
«Τα έχω πει όλα αυτά στον κύριο Κόκκαλη και στον κύριο Λούβαρη. Φαίνεται ότι δεν μιλάω καλά και δεν με καταλαβαίνουν».

-Ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ότι ζητήσατε προθεσμία από τον κύριο Κόκκαλη, ώστε να απαντήσετε αν δέχεστε να αναλάβετε την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού;
«Ναι, ζήτησα 1-2 μέρες. Και αυτό, όχι γιατί διαπραγματεύομαι με άλλη ομάδα, αλλά γιατί ήθελα να το σκεφτώ. Για μένα αποτελεί απόφαση ζωής να αναλάβω τον Ολυμπιακό. Δεν είναι μόνο που θα αλλάξω ομάδα, αλλάζω και χώρα».

-Τελικά θα έρθετε στον Ολυμπιακό;
«Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι όλα έχουν τελειώσει. Περιμένω τον Ολυμπιακό να μου πει αν δέχεται τους όρους μου».

Ο γάμος δεν επισφραγίστηκε ποτέ. Κάπως έτσι ο 48χρονος τότε κατέληξε στη «χώρα του ανατέλλοντος ηλίου». Συγκεκριμένα, στη Ναγκόγια Γρκάμπους. Αφού κατέκτησε μαζί της ένα Κύπελλο και ένα Σούπερ Καπ, το 1996 μετακόμισε στους «κανονιέρηδες». Όσα ακολούθησαν είναι πλέον ιστορία.

Ίσως τελικά να ήταν καλύτερα που δεν ήρθε. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι η Ελλάδα διαπρέπει στο άθλημα της… προπονητοφαγίας.

Επιμέλεια: Παναγιώτης Ιωάννου